Pozytywne Wibracje - relacja z II dnia festiwalu25 lipiec 2011 23:39

Za nami drugi i ostatni dzień festiwalu Pozytywne Wibracje.

[img:1:R] Główną gwiazdą sobotniego wieczoru był Seal. Jego fani wypełnili po brzegi dziedziniec pałacu Branickich w Białymstoku (wywiad z gwiazdą już niebawem u nas). Na scenie pojawili sie takze reprezentanci polskiej sceny jazz i funk – Marcin Nowakowski oraz Wojtek Pilichowski Band, a następnie wystapił jeden z prekursorów brzmień acid jazzowych – Count Basic. Dyrektor artystyczny festiwalu Stanisław Trzciński poswięcił wieczór pamięci zmarłej nagle Amy Winehouse.

Drugi dzień uczty muzycznej rozpoczał występ Marcina Nowakowskiego, jednego z czołowych saksofonistow i głównego reprezentanta nurtu smooth jazz w Polsce. Artysta wraz z zespołem świetnie wpasowali się w konwencję pozytywnych brzmień, niemal natychmiastowo nawiązując porozumienie i łącznośc z publicznością. Był to świetny start, gorąco zapowiadajacego się wieczoru.

Atmosferę wydarzenia podkręcił mistrz polskiej gitary basowej – Wojtek Pilichowski. Pojawił się na scenie wraz z młodymi i utalentowanymi czlonkami swego “bandu”. Był to bardzo elektryzujacy show. Z całą pewnością pozostanie w pamięci milośnikow muzyki zebranych w Białymstoku.

Po krótkiej przerwie na scenie zawitała legenda brzmien acid, jazz, funk, soul, r`n`b reggae i disco – grupa Count Basic z Wiednia i Nowego Jorku. Przeprowadzilismy z nimi wywiad. Spodziewajcie się go wkrótce.

Jedenastoosobowy skład zwinnie poruszał się miedzy gatunkami muzycznymi, podkręcając tempo z minuty na minutę. Wywoływało to ekstatyczne reakcje zebranego tłumu. Ten występ to bez dwóch zdan jednen z najważniejszych i najlepszych momentów całego festiwalu. Grupa Count Basic sprawiła, że publiczność była rozgrzana i gotowa na więcej. Po krótkim bisie w klimatach reggae, rozbujany dziedziniec oklaskami wywołał na scenę główną gwiazdę – Seala, którego kolejne utwory nagradzano owacyjnie.

W pamięć zapewne zapadnie moment, w ktorym Seal zatrzymał akompaniujących muzyków, by złożyć hołd zmarłej Amy Winehouse. Jego słowa nagrodzono brawami. Następnie wykonał, zadedykowany jej pamięci utwór “Kiss from a Rose”.

Pomimo iż koncert zamykający festiwal obfitował w wiele wyjątkowych momentów, nie był tak magiczny, jak piątkowy występ Raphaela Saadiqa, ktory zaczarował publiczność swą autentycznoscią oraz niesamowitą energią.

Mimo bardzo dobrego występu, koncert Seala zdawał się być przygotowanym w drobnych szczegółach show,któremu zabrakło spontaniczności.

Tak jak podejrzewalismy przy okazji wczorajszej relacji, występ Raphaela Saadiqa byłpunktem kulminacyjnym całego festiwalu

Wielkie brawa należą się firme Fotis, odpowiedzialnej za nagłośnienie festiwalowe, przygotowane i zrealizowane na najwyższym światowym poziomie. Dzięki temu brzmienie poszczególnych artystów zyskało w znaczący sposób na jakości. Reżyseria światła natomiast, realizowana przez firmę GIG, robiła piorunujące wrażenie.