Na "Tchamantche" zaskakuje każdym utworem. Ten materiał można sklasyfikować jako muzykę afrykańską, ale nie jest to typowy dla malijskich artystów world music. Utwory przemówią do fanów bluesa, chociaż nie jest to album bluesowy - trafią też do miłośników współczesnego rocka, jeśli tylko tacy zaakceptują, że Rokia większość tekstów śpiewa w Bambara, jednym z malijskich języków. Tutaj nareszcie skrystalizowała swój własny styl - bardziej nowoczesny, ale nadal afrykański, bardziej bluesowy i rockowy od jej starej, folkowej gitary.