Freemasons - "Shakedown"

Styl: House
Rok wydania: 2007
WWW artysty: http://http://www.myspace.com/freemasons
Wydawca: Loaded Records

Ocena redakcji:

Freemasons to 2/3 przebojowego projektu Phats & Small z końcówki lat 90-ych; duet który uzyskał błogosławieństwo od Beyonce Knowles na zremixowanie wszystkich singli z albumu 'B-Day' no i fabryka przebojowych reinterpretacji nagrań pop. Fabryka i to w dosłownym znaczeniu, gdyż każdy ich remix brzmi tak samo, oferuje to samo i absolutnie nie grzeszy oryginalnością. No ale co z tego! Póki potrafią przemienić coś kiepskiego w maxi kolorowo-wybuchowy kawałek, oferując przy tym ogromny zastrzyk pozytywnej energii (a robią to jak mało kto) to chwała im za to.

Wydawnictwo 'Shakedown' to swoisty mutant, gdyż nie zawiera w pełni autorskiego materiału,a z drugiej strony nie jest składanką obcych nagrań. Najbliżej mu do seksownej kompilacji, tyle że wypełnionej wyłącznie remixami Freemasons + kilka własnych singli ("Love On My Mind", "Rain Down Love", "I Feel Like"). A więc jaki jest tego efekt? Napiszę tak: na okładce tego dwupłytowego albumu powinno się umieścić duży napis: PRODUKT WYSOCE UZALEŻNIAJĄCY I DLA PRAWDZIWYCH DISCO ŚWIRÓW. BEZ WŁASNEGO PODŚWIETLANEGO PARKIETU W DOMU NIE PODCHODZIĆ! Czy przesadziłem? Absolutnie nie! To prawdziwa bomba! Nie ważne, że zero tu subtelności, a przez ponad dwie godzinny w formie "non stop in the mix" lansują schemat: rytmika four on the floor, długie intro, wesołe piano, zwrotka , refren, zwrotka, refren, refren, refren i tak do końca! Freemasons to od blisku dwóch lat prawdziwy fenomen, który bierze na tapetę kawałki czysto taneczne jak i zamówienia z rynku mainstream. Śladem StoneBridge'a, Benny'ego Benassi, Tiesto wwiercili się w rynek i tak łatwo nie puszczą.

Całość zaczyna się od giga przeboju z USA "Deja Vu", dzięki któremu big mama Beyonce namaściła ich tytułem nadwornych "remixerów"; przechodzi w równie udane "Zap Me Lovely"; zwalnia przy trzech autorskich produkcjach; następnie wraca na pas szybkiego ruchu z pamiętnym utworem Fatboy Slima "Right Here, Right Now" aby w tak ekstatycznym nastroju pozostać do końca. Pozostałe pozycje, o których warto wspomnieć to: porównywalne z orgazmem "Love Sensation" Lolleatty Holloway; wkręcające "Turn Me On"; wyważone "Love Don't Live Here Anymore"; zarażliwe "Boy (Meets Girl)"; fantasyczne "Shine" nieodżałowanego Luther Vandrossa no i miadżące "I Just Can't Get Enough". Naprawdę złota kolekcja! Freemasons pozostało tylko jeszcze zremixować Behemotha, Straussa i przyjąć zamówienie od Boba Dylana.

Gdyby wprowadzić kilka urozmaiceń, trochę inaczej budować napięcie to Freemasons bez jakichś wyrzutów sumienia można by wręczyć nagrodę Nobla. Na tych dwóch krążkach jest tyle pozytywnej energii i pokojowego nastawienia do świata, że po prostu w głowie się to nie mieści. Czapki z głów!

Mikołaj Florczak

http://www.infomusic.pl

• play
• pause
• stop
• min volume
• max volume
• previous
• next

Powiązane recenzje: Freemasons