Kylie gra dobrą muzykę, ale trzeba mieć wyczucie ze coś jest luźniejszego w temacie, a coś poważniejszego. Wiekszość ludzi ma z tym problem, zaś pojęcie kindergarten źle zrozumiało.

Mikołaju Florczaku, na przyszłość prosze być bardziej konsekwętnym w swoich recenzjach...dlaczego przyrównałeś Kylie Minogue do pozimu kindergarten, skoro w recenzjach jej płyt CD czy DVD tak ją wychwalasz?

Dno i pięc metrów mułu. Muzykę Seala znam od kilkunastu lat i zawsze trzymał wysoki poziom. Nagrywał pop, który był miłą alternatywą dla papki puszczanej w radiu. Niestety nawet Seal poszedł w kierunku, który obierają wszyscy. Zrezygnowął ze swojego stylu na rzecz komercji, bitów i nieciekawych i denerwujących pseudo melodii. Brakuje jeszcze tylko, zeby Seal zaczął rapować... Największy zawód ubiegłego roku.

Akurat w tym wypadku zgadzam sie z Florczakiem. Plyta "System" jest udana, choc nie porazajaca. Jesli ktos mysli ze jest slaba to niech nagra krazek gdzie 10 utworow wpada w ucho, nie nudzi i trzyma rowinasty poziom. Prosze bardzo medrcy zaklamani.

Czytalem dzis tekst o tej plycie w Dzienniku - myslalem ze sie posikam z niewiedzy i wypisywanej glupoty przez autora. Kompletny brak znajomosci tematu i brak wiedzy o tym kim jest Price oraz scenie elektronciznej. Porownywac nowego Seala do nagran Cher to szczyt debilizmu.

Like electromas-sager chairs, Designing Women reruns and detachable shower nozzles, Seal CDs are engineered to get his fans through the long, lonely winter months. His leisurely seduction ballads get the job done on System, but not since his debut has he gone for such a dance-friendly club sound. He builds on the template of Madonna's Ray of Light and Confessions on a Dance Floor, even working with Confessions producer Stuart Price. They've been listening to a lot of French disco ("Loaded," "The Right Life"), yet the beats add to Seal's heartthrobbery in anthems like "If It's in My Mind, It's on My Face." (Get your mind out of the gutter — it's about love!) "Rolling" is a dramatic acoustic ballad; "Wedding Day" is a dreadful duet with Mrs. Seal herself, Heidi Klum. Seal's voice isn't what it used to be; his high notes have gotten phlegmy. But he still has his Seal appeal, begging the ladies, "Baby, baby, can I come inside?/Baby, baby, what's taking so long?" Good luck getting your mom on the phone this month.

Plyta fajna, ciekawa, przystepna. Nie poraza tych ktorzy siedza na codzien w elektronice ale spotykalem gorsze wypadki gwiazd pop z tym nurtem.

Moim zdaniem świetna płyta! Polecam! Muzyka świeża, nowoczesna i dynamiczna, a głos Seala jak zawsze brzmi genialnie!