Pochill - "Nothing but the Hill"

Styl: Lounge
Rok wydania: 2008
WWW artysty: http://www.energy-prod.it
Wydawca: Energy Productions

Ocena redakcji:

Zawsze intrygowali mnie producenci, którzy potrafili przejść gwałtowną metamorfozę, momentalnie przeskakując z jednego gatunku muzyki w drugi - i to z udanym skutkiem. Marco Soncini, autor projektu Pochill jest właśnie najlepszym tego przykładem. Jako jeden z filarów wytwórni Energy Productions ma na swoim koncie takie eurodance'owe szlagiery, jak 'Two Times' Ann Lee, 'Tu es Foutu' In-Grid czy współpracę z Benny'm Benassi. A teraz po prostu wziął się za world music-chill out... i to na tyle ciekawie, iż stał się ulubieńcem wielu kompilacji muzycznych ('Buddha Bar X', 'W Kobiecym Stylu Vol.3' ,'Absinth').

Z humorystycznego punktu widzenia wydawnictwo 'Nothing but the Hill' stanowi dla Sonciniego pewnego rodzaju chęć rozgrzeszenia za grzech przeszłości i błędy popełnione przed laty. A może podpatrując kolegów po fachu - Mystic Diversions - dopiero teraz odkrył w sobie potencjał i dryg do takiej stylistyki? Mniejsza o to! Tak naprawdę 'Nothing but the Hill' zawiera tak dużą ilość nastrojowej muzyki, iż starczyłoby jej dla kilku innych wykonawców.

Można wręcz napisać: wreszcie ktoś kto wie jak nagrać spójną płytę, gdzie wszystkie utwory po prostu trzymają się kupy! Inna zaleta to ich uniwersalność i zaraźliwość. Natychmiast zwracają uwagę słuchającego, który zaczyna się cieszyć jak dziecko. Nie jest to może szczyt kompozytorsko-aranżacyjny, ale Marco Sonciniemu udało się uniknąć tworzenia chilloutu rodem z plastikowego ogródka. Wprawdzie nagrania są wyjątkowo podobne do siebie, a ich minimalizm powoduje, że czasem trudno się zorientować gdzie jest początek, a gdzie koniec, to jednak po kilku przesłuchaniach zaczynamy się orientować w temacie (dodanie większej ilości wokali z pewnością by to ułatwiło). Spośród 10 kompozycji na plus wyróżniają się: "Innocence is Lost", "Lullaby", "Violet Theme" oraz "On My Mind". To mało? Reszta jest równie udana.

Nie wiem czy będzie ciąg dalszy, czy jest to tylko skok w bok, ale trzeba sobie jedno jasno powiedzieć: 'Nothing but the Hill' to słodka chwila odmiany od innych mniej lub bardziej udanych wydawnictw.

Mikołaj Florczak

http://www.infomusic.pl

• play
• pause
• stop
• min volume
• max volume
• previous
• next

Powiązane recenzje: Pochill

Powiązane recenzje: Dhany