Hetane - "Machines"

Styl: Eksperymentalna
Rok wydania: 2009
WWW artysty: http://www.hetane.com
Wydawca: 2-47 Records

Ocena redakcji:

W marcu 2009 roku label lidera Agressivy 69, Bodka Pezdy, wypuścił na rynek muzyczny album nowego muzycznego projektu - Hetane. Grupa pięciu muzyków pochodzi z Wrocławia, polskiej mekki dobrej muzyki, a prym w zespole wiedzie wokalistka i autorka tekstów Magdalena "Lijen" Oleś. Nazwa Hetane wzięta została ze słownika Indian-Cheyenne'ów i oznacza "człowieka", "śmiertelnika", "kogoś kto czuje".

Muzycy Hetane zadebiutowali pod koniec 2004 roku na składance Piotra Kaczkowskiego, Minimax pl. To wtedy po raz pierwszy mogliśmy usłyszeć i przekonać się o tym, że nazwa grupy i tworzona przez nią muzyka pozostają ze sobą w ścisłym związku. W dźwiękach produkowanych przez Hetane jak i w kulturze Indian dominuje transowość i plemienność, a stąd już tylko krok do inspiracji szamanizmem, na które to powołuje się człowiek od elektroniki, Radek Spanier. Podobnie jak rytualne tańce Indian przy ognisku muzyka Hetane powstała intuicyjnie, z potrzeby wyrażenia emocji, sądząc po odgłosach wydobywających się z gardła Magdy Oleś - z potrzeby wycharczenia czy też wymruczenia odczuć, pragnień i lęków. A jeśli już przy lękach jesteśmy to Magda w swoim śpiewie jest tak zaangażowana i empatyczna, że momentami słuchając "Machines" sama zaczynam się bać (vide: "Find The Lost Ghosts"). Wszystkie nagrania zostały zrealizowane w domowych warunkach. Kto kupi sobie oryginalną płytę będzie miał nielada frajdę oglądając zdjęcia z tej sesji w dołączonej do płyty książeczce. Wstępne miksy i produkcja brzmienia również zostały zrealizowane w domu.

Styl Hetane nie jest łatwo jednoznacznie scharakteryzować. Soczyste, elektroniczne loopy i ostre, rzężące gitarowe brzmienia ciążą w kierunku muzyki industrialnej na co wskazywałyby również fascynacje wspomnianego już tutaj członka zespołu, Radka Spaniera, który w jednym z wywiadów stwierdził, że "uwielbia dźwięk zardzewiałego żelaza". Ale zastanawiające teksty osadzone w tajemniczym, mrocznym, klimacie płyty pełnym orientalnych smaczków mogą nasuwać skojarzenia z muzyką okołogotycką. Natomiast tempo w rytmie ok. 80 bpm (beat per minutes) określać może twórczość Hetane jako trip-hop. Tak czy siak muzyka Hetane to przede wszystkim muzyka emocjonalna, powstała dzięki intymnej przestrzeni nagrań, w której udało się wyzwolić te pokłady emocji, które ciężko byłoby wydobyć w profesjonalnym studiu nagrań. Jeśli chodzi o dźwięki to dominują tutaj metaliczne odgłosy miasta, jego powtarzalności, masywności. Również głos Magdy Oleś brzmi metalicznie, nierzadko drapieżnie jak pomruki mojego kota, a czasem subtelnie, delikatnie. Ale nawet w tej delikatności, wtedy gdy brzmi niewinnie czuć niepokój, czuć... szaleństwo. Uwielbiam jego niepowtarzalność. Te wszystkie przydechy, wydechy, szeleszczenia (np. w wymowie "closer soon", "kiss my brow"), pohukiwania, zawodzenia (zwłaszcza w pierwszym singlu "Wild Woman"). Bezcenne w ogóle i drogocenne dla tej płyty.

Przemycone do utworów ludzkie temperamenty i niedoskonałości nagrywania w pokoju, łazience, kuchni wynajętego mieszkania; brzmienia wydobywane z instrumentów analogowych typu kubki, talerze i inne akcesoria podręczne decydują o bogatej duszy i niezwykłym charakterze "Machines". O tym, że teksty opowiadające historie o maszynach, ekscentrycznych duchach i pierwotnych instynktach nabierają ludzkiego wyrazu. Znakomity album, ja nie wiem czy aby nie nazbyt znakomity jak na polskie piekiełko.

Ewa Kuba

http://www.infomusic.pl