Różni wykonawcy - "Gajcy"

Styl: Alternatywna
Rok wydania: 2009
WWW artysty: http://www.galapagosmusic.pl
Wydawca: Galapagos Music

Ocena redakcji:

Nie ochłonęłam jeszcze po albumie Wyspiański Wyzwala (często z sentymentem i radością słuchania wracam do niego), a już leży przede mną kolejny smakowity krążek pod tytułem "Gajcy". To nic innego jak muzyczne wersje poezji powstańczego poety Tadeusza Gajcego. Okazją do nagrania takiego krążka jest zbliżająca się 65. rocznica Powstania Warszawskiego. Jak pisał lider Lao Che w przesłaniu do płyty "Powstanie Warszawskie": "Powstanie to zjawisko tak osobliwe, że trudno mu przypisać jakiekolwiek analogie". Tym większe uznanie należy się twórcom, którzy pomimo tego stwierdzenia podjęli się próby ich uchwycenia. Tak więc "Gajcy" to płyta-słuchowisko złożona z osiemnastu kompozycji, autorstwa zarówno doświadczonych muzyków (Agressiva 69, Made In Poland, Armia, Lech Janerka) jak i debiutantów (Hetane, Kawałek Kulki), których najważniejszym zadaniem było/jest nie tylko złożenie hołdu nieco zapomnianemu prozaikowi i poecie, ale także pokazanie poprzez dźwięki świata tak dalece ekstremalnego dla współczesnego Polaka, że aż niemożliwego do pełnego odczucia. Świata, w którym bestialstwo wystawiało na próbę człowiecze morale, a młodzieńcza przyjaźń i miłość przegrywała z wewnętrznym, duchowym nakazem służenia Ojczyźnie do ostatniej kropli krwi.

Nie ma sensu bawić się w nazywanie tego, co słychać z głośników. Rzeczą absolutnie naturalną i oczywistą jest, że każdy a artystów obracający się w określonym gatunku muzycznym nadał wierszom Gajcego swój osobisty sznyt. Dlatego płyta ta jest nie tylko bombą semantyczną ale także stylistyczną. No i jeszcze ten język - nieprzyjemnie nierytmiczny, pozbawiony rymów, katastroficzny, silnie unerwiony - sprawia, że albumu słucha się z uwagą, w skupieniu wyłapując wszystkie te silnie oddziaływujące na psychikę frazy. Oj, niełatwy to krążek, niełatwy. Na pewno nie wszystkie muzyczne interpretacje Gajcego przypadną Wam do gustu. Ale z pewnością nie przejdziecie obojętnie obok apokaliptycznie acz melodyjnie brzmiącego songu Agressivy 69; niepokojących, nachmurzonych dźwięków Hetane czy też psychodelicznej, opętańczej muzycznej wizji Karoliny Cichej. W pomroczności jest jasność, lśni cały ten powstańczy zestaw, ale prawdziwie błyszczącą perłą jest ostatni utwór "Święty kucharz od Hipciego" w interpretacji Lecha Janerki. Niespełna minutowa melorecytacja ostatniego wiersza Gajcego, znalezionego przy poecie w dniu jego śmierci to nie tylko celna puenta albumu ale także lakoniczne i ironiczne ale przede wszystkim przerażające w swej wymowie ("w niebie uczta, polskie flaczki wprost z przedmurza") podsumowanie upadku powstania! Słowa makabryczne, ale chyba żadne inne nie byłyby w stanie lepiej oddać sytuacji.

Antologia „Gajcy” zamówiona u wykonawców przez Muzeum Powstania Warszawskiego brzmi najmniej komercyjnie i zarazem najbardziej poważnie i posępnie ze wszystkich dotychczasowych tego typu zbiorów. Patriotyczna otoczka, śmiertelnie poważny wizerunek sukcesu raczej nie wróżą. Jest za to inny element, który może się do niego przyczynić - szczere intencje i prawdziwość emocji - co wielokrotnie w swoich recenzjach powtarzam. Chciałabym, żeby po tej kolejnej słuchacze poczuli chociaż namiastkę tych emocji, których ja doznałam słuchając "Gajcego".

Ewa Kuba

http://www.infomusic.pl

• play
• pause
• stop
• min volume
• max volume
• previous
• next

Powiązane recenzje: Pustki

Powiązane recenzje: Żywiołak

Powiązane recenzje: Made In Poland

Powiązane recenzje: Pogodno