Plastic - "P.O.P."

Styl: Electronic/Dance
Rok wydania: 2009
Wydawca: QL Music

Ocena redakcji:

Beztroskie dzieci lat 80. i pilni uczniowi nowego popu w jednym. Duet Plastic przy odrobinie determinacji mógłby na wzór Pet Shop Boys rzeczywiście skomponować popowy soundtrack pod troski życia codziennego. "P.O.P" może być udanym zalążkiem takiego projektu.

O takich płytach mówi się, że składa się na nie wszystko co już kiedyś w muzyce było i krzywdy nikomu nie zrobiło. Na swoim drugim krążku warszawiacy miksują i zestawiają rzeczy, które zawojowały parkiety sprzed ponad dwóch dekad. Całość jednak zręcznie wyprodukowana z puszczaniem oka w stronę współczesnych gwiazdek, paradoksalnie może kandydować do miana tegorocznej "polskiej płyty pop na czasie". W końcu duet wbija się w ten sam schemat na którym opierało się większość głośnych debiutów ostatnich miesięcy z Little Boots i La Roux na czele - wyprodukować album, który nośnością zwróci uwagę słuchacza masowego i przy okazji opierając się na klasycznych inspiracjach nie obrazi niczyjego wyczucia smaku.

Taktem Plastic pochwalić się może zdecydowanie, ręką do przebojów i dyskotekowego blichtru również. Sprytnie sięga do Roisin Murphy, wczesnej Kylie i Madonny. Puszcza oko do fanów Prince'a i subtelnie gra chłodnych entuzjastów Depeche Mode i Ultravox tylko po to by w końcówce zaskoczyć jazzowym aranżem. Rzeczywiście jest w czym wybierać i przebierać, tym bardziej, że dawno nie słyszałem w Polsce tak przyjemnej i równej płyty pop. Z fajnymi tekstami, niebezpiecznie przyciągającymi refrenami, świetnym wokalem i doskonałym wyczuciem smaku, dzięki któremu grupa zręcznie balansuje na granicy syntetycznego obciachu. Brokacik to, a nie żaden Plastic.

Marcin Świerczek

http://www.infomusic.pl

• play
• pause
• stop
• min volume
• max volume
• previous
• next

Powiązane recenzje: Plastic