Raz Dwa Trzy - "SkąDokąd"

Styl: Poezja śpiewana
Rok wydania: 2010
WWW artysty: http://www.zespolrazdwatrzy.pl
Wydawca: 4EVerMusic

Ocena redakcji:

Popularność piosenki poetyckiej w naszym kraju zawsze była dla mnie zjawiskiem oszałamiającym, ale też po części niezrozumiałym. Płyty w formie nieprzebojowe i nieprzełomowe, w treści proponowały właśnie to czego ludzie chcieli najbardziej – piękna prostoty.

Fakt, na początku było słowo, ale jednak zawsze równie ważne były dla mnie kompozycje i brzmienie, a to w wypadku polskiej muzyki autorskiej od lat nieprzerwanie rozwija się w tempie pełzającym. Do tego jeszcze jakieś incydentalne kiksy, które przebijają się raz na jakiś czas, jak choćby taki nieznośnie grafomański Czesław Śpiewa, czy ostatnio przyznany Anicie Lipnickiej Fryderyk w kategorii piosenka poetycka. Co najdziwniejsze przyznany za płytę w całości anglojęzyczną. Na szczęście Raz Dwa Trzy to taki chlubny wyjątek, który potwierdza regułę, że aż miło posłuchać.

Podróże kształcą – "Skądokąd" samym tytułem zdradza słuszną prawdę z elementarza, która zainspirowała teksty Adama Nowaka. Bo właśnie o życiu ubranym w metaforę podróży jest to płyta. Raczej o tych trudniejszych ścieżkach, rozstajach, nabywaniu życiowego doświadczenia poprzez alienację i kontakt z przemijaniem. Pesymistyczna wersja świata, w której nawet świt razi szarością daje jednak miejsce dla nadziei, a to za sprawą życiowej mądrości autora, który o ważnych rzeczach od zawsze potrafi mówić w sposób prosty i bez przesadnej emfazy. A to już klasa.

Podobnie w warstwie muzycznej do czynienia mamy z muzyką drogi. Pewien progres w warstwie brzmieniowej nowego Raz Dwa Trzy przejawia się przede wszystkim w większym zrytmizowaniu kompozycji grupy co jednoznacznie kojarzy je z world music. Po drugie więcej folku – tutaj głównie amerykańskich bezdroży i knajpek, czyli ładna gitara akustyczna i leniwe steel gitar w tle, do tego zadymiona trąbka i parę drobnych gadżetów. Całość bardzo spokojna sprzyja zadumie, by dwa razy przy "Zgodnie z Planem" i "Tylko we Mgle Człowiek" wzruszyć i poruszyć. Tylko jedno "ale" – czemu na tę płytę musieliśmy czekać aż siedem lat?!

Marcin Świerczek

http://www.infomusic.pl