Paul van Dyk - "Reflections"

Styl: Eurotrance
Rok wydania: 2003
WWW artysty: www.paulvandyk.com
Wydawca: Magic Records

Ocena redakcji:

Jest godna polecenia każdemu, kto ma, na co dzień do czynienia z tego typu brzmieniem, kto kocha tą odmianę muzyki i ją docenia.

Po ostatnich kilku kompilacyjnych wydawnictwach, Paul van Dyk powrócił wraz ze swą najnowszą autorską płytą “Reflections”. Jak na jednego ze zdolniejszych twórców muzyki "trance" młody Niemiec zaprezentował się znowuż w dobrym świetle. Album jest doskonałym przykładem na to, iż tworzenie muzyki nie wiąże się tylko z ciężką pracą, lecz może być także pełne pasji. Włożenie serca, nadanie osobowości każdemu z utworów jest procesem niezwykle ważnym, który często jest pomijany przez współczesnych twórców, w wyniku, czego muzyka staje się wyłącznie produktem.

Mimo mijających lat Paul van Dyk wciąż potrafi niezwykle umiejętnie połączyć delikatne brzmienie, przepełnione wrażliwością z dynamicznym, rytmicznymi dźwiękami, przez co jego twórczość nie tylko nadaje się do tańca, lecz może być przeznaczona także do “przemyśleń”. Płyta ta w przeciwieństwie do poprzednich albumów wnosi ze sobą pewnego rodzaju odmianę, powiew świeżego powietrza. Mianowicie PvD nadał swej muzyce głos, zapraszając do współpracy szereg wokalistów, typu: Antoine, John McDaid, Jan Johnston, Trooper da Don. Czy to dobry manewr? Niektóre z osób stwierdzą, że to zły krok, natomiast inne, że dobry. Tego jednak nie da się jednoznacznie stwierdzić. W moim odczuciu tego typu posunięcie jest chęcią ukazania innej twarzy, przejścia delikatnej metamorfozy, gdyż żaden z artystów nie lubi powielać samego siebie, stać w miejscu. Mimo, że nie pochwalam dołączania tekstu do muzyki, która radzi sobie bez niego to całość tworzy dobre wrażenie.

Ogromnym plusem owego przedsięwzięcia są kobiece wokale, których brzmienie niezwykle urzeka oraz niebanalne teksty. Paul van Dyk ma w sobie niezwykły potencjał, sprawiający, że wszystko, co nagra jest utrzymane na wysokim poziomie, wypełnione siłą inspirującą do działania. Nie spotkałem się jak do tej pory z jakąś jego słabą produkcją, a trzeba zaznaczyć, że wykonał ich wiele, naprawdę wiele.
Słuchając każdego z albumów Paul'a da się odnaleźć prawdziwe "perełki". Na “Reflections” takowymi są: “Crush”, “Reflections”, “Nothing But You” , “Homage”, “Connected”, “Kaleidoscope”. Jedyną, główną wadą płyty, jaką się doszukałem jest to, iż utwory nie łączą się w takim stopniu jak to miało miejsce na wydawnictwach "Seven Ways" lub chociażby "Out There and Back", przez co nie przypomina to budowy DJ‘ejskiego set‘a.

W pełni rozumiem, że to cecha mało znacząca, lecz lubuję się w szczegółach. Trzeba także zaznaczyć, że jest to jak do tej pory najdelikatniejszy album Paul van Dyk‘a. Obecnie na rynku muzycznym nie ma lepszej płyty pokroju dream trance niż “Reflections”. Jest godna polecenia każdemu, kto ma, na co dzień do czynienia z tego typu brzmieniem, kto kocha tą odmianę muzyki i ją docenia

Mikołaj Florczak

• play
• pause
• stop
• min volume
• max volume
• previous
• next

Powiązane recenzje: Paul van Dyk