David Gray - "Life In A Slow Motion"

Styl: Pop Rock
Rok wydania: 2005
WWW artysty: http://www.davidgray.com
Wydawca: Atlantic/Warner Music Poland

Ocena redakcji:

David Gray, kompozytor i autor tekstów, którego sława w Wielkiej Brytanii i Irlandii równa się tylko tym największym. Jego album “White Ladder”, sprzedano w takiej ilości, iż zakręcił całym wyspiarskim showbussinesem, sprawiając nawet lanie chłopakom z U2. A czy w Polsce ktoś słyszał o Davidzie? Pewnie nikt. W końcu, po co polski słuchacz ma zawracać sobie głowę jakimś tam Gray'em? Istotne, że konsumenci kupują to co zwykle i niepotrzeba żadnego trzęsienia ziemi, prawda?

Wspomniane powyżej dzieło, przez wielu uznane za swoiste objawienie roku 2000, serwowało oprócz przebojowych i ujmujących piosenek, także kawał dobrze wyprodukowanej muzyki. Co istotne, całość została nagrana za grosze i to w bardzo ubogich warunkach. Niektórzy dodatkowo twierdzą, iż “The White Ladder” był szczytem możliwości Davida Graya i takiego sukcesu jak ten, nie zdoła już powtórzyć. Czy można się z tym zgodzić? Niewątpliwie tak.

Tym co najwyraźniej rzuca się w oczy przy zetknięciu z “Life in a Slow Motion”, jest zmiana instrumentarium. Nie uświadczymy tutaj automatu perkusyjnego ani kompozycji podszytych elektroniką. Nowy krążek przynosi brzmienie dużo bardziej naturalne, malując prawdziwe dźwiękowe pejzaże. Wyraźnie zaznacza się orkiestra symfoniczna oraz podążenie w kierunku muzyki akustycznej, bez strofowania słuchacza jakimiś przewrotnymi aranżacjami i nowinkami technicznymi. Paradoksalnie za kształt krążka odpowiadał Marius de Vries, osoba która w przeszłości była koordynatorem muzycznym do filmu Moulin Rouge oraz producentem albumów m.in. Madonny, Davida Bowie i Bjork. Vries współpracował także z AR Rahmanem, łącząc w musicalu “Bombay Dreams” elementy tradycyjnej muzyki hinduskiej i współczesnej sceny tanecznej. Najwidoczniej facet zapragnął obecnie pokazać co innego i dlatego owoc kooperacji z Davidem Grayem wygląda tak jak wygląda. A trzeba przyznać, iż jest to album wyprodukowany bardzo przemyślanie i profesjonalnie. Wszystko jest tu na swoim miejscu, zaś 10 melodyjnych piosenek oprawionych w niebanalne i pełne wrażliwości teksty, momentalnie zapada w pamięć. Większość pozycji ma w sobie potencjał na “dojrzały” hit, nie podlizując się i łechcąc bez powodu podniebienia słuchacza.

“Life in a Slow Motion”, należy do tego typu albumów, gdzie struktura kompozycji, narracja oraz dramaturgia są odpowiednio wyważone i zbalansowane. Nie uświadczymy tu skakania z jednej stylistyki w drugą, tylko i wyłącznie w celu urozmaicenia warstwy dźwiękowej. Wydawnictwo ma jednak jeden istotny mankament, na tyle wyraźny, iż trudno zaklasyfikować je jako powalające. W czasach, gdy rynek przestawił się na grupy pokroju Coldplay, a w modzie są krążki unplugged, zestaw utworów przygotowanych przez Graya, przywodzi na myśl to co daje się słyszeć w radiu dziesiątki, setki razy tygodniowo. Krótko ujmując, otrzymaliśmy dopięty na ostatni guzik pop/rock, który prześciga zbliżone dokonania, lecz w ostatecznym rozrachunku jest tylko dobrą płytą.

Oczywiście można się spierać, czy owe podobieństwo powinno zaniżać końcową ocenę, jednak spoglądając prawdzie w oczy, Brytyjczyk poza przybraniem swych utworów w bogatsze instrumentarium i zaproszenie 50 muzyków, nie zaoferował nic odmiennego od tego co zdążyliśmy wcześniej usłyszeć.

Mikołaj Florczak

http://www.infomusic.pl

• play
• pause
• stop
• min volume
• max volume
• previous
• next