Various Artists - "Pieprz i Wanilia Vol.2"

Styl: Lounge
Rok wydania: 2005
WWW artysty: http://www.pieprziwanilia.pl
Wydawca: STX Records/EMI Music Poland

Ocena redakcji:

Czy można rzec coś negatywnego obcując z muzyką pełną zmysłowości i szyku, muzyką tak pieszczotliwą oraz smakowitą jak ta zawarta na kompilacji “Pieprz i Wanilia”? Absolutnie nie i każdy kto mówi choćby co innego powinien ugryźć się w język. Jednak przez te wszystkie lata królowania brzmień określanych mianem lounge music, dało wyczuć się, iż coś jest nie tak. Dlaczego absolutną wyłączność na lansowanie tego typu składanek otrzymali Francuzi? Skoro od lat na świecie biją rekordy popularności serie spod znaku Nirvana Lounge, Saint Germain pres Cafe, czy też Hotel Costes, to dlaczego nasze rodzime podwórko nie mogłoby zaoferować czegoś podobnego? Okazało się, iż to tylko kwestia czasu, a osoba Stanisława Trzcińskiego wprowadzi powiew świeżego powietrza na zatęchły i duszny rynek muzyczny. Tak też się stało - jak grzyby po deszczu zaczęły pojawiać się kompilacje w stylu „Pozytywne Wibracje”, “Pinacolada”, “PIN After Hours” oraz “Pieprz i Wanilia”. Co najistotniejsze, każda z poszczególnych części wydawana w odstępach kilku miesięcznych spowodowała częściowy nawrót polskich słuchaczy na muzykę dojrzalszą, łagodną a zarazem wytrawną.

To co przynosi druga odsłona “Pieprz i Wanilia – The Best Of Lounge Music”, to swoiste powtórzenie sprawdzonej formuły plus szczypta pikantnych przypraw, podwyższających ciśnienie we krwi. Począwszy od pełnego gracji opakowania skrywającego dwie płyty CD, a na liście zawartych utworów skończywszy, zabierani jesteśmy w pociągającą i egzotyczną podróż pełną niebanalnych wrażeń i bodźców. Poprzez rejony rozpalonego słońcem Rio de Janeiro, obszary latynokubańskie, kawiarnie Nowego Jorku, europejskie salony, arabskie ulice, hinduskie Bollywood towarzyszy nam śmietanka światowej sceny muzycznej m.in. Joao Gilberto, Natacha Atlas, Craig Armstrong, Asian Dub Foundation, Gotan Project czy też James Brown. Trzciński na wzór Claude Challe i Stephane Pompougnaca wrzucając do jednego garnka tak różnorodne składniki uzyskał zestaw utworów balansujących pomiędzy skrajnymi sobie stylistykami, lecz zawsze emanujące elegancją, lekkością, życiem i przestrzenią. W początkowym odczuciu, dziury powstające pomiędzy jednym gatunkiem muzycznym a drugim wydają się nie do przeskoczenia, lecz z biegiem czasu dostrzega się zbieżności i elementy pokrewne.

Decyzja dotycząca tego, który z krążków jest lepszy, to nic innego jak kwestia gustu. Jeśli ktoś preferuje hiszpańskie rytmy nieznacznie przemieszane z orientalną egzotyką, ten wybierze płytę numer jeden. Natomiast jeśli ktoś preferuje tak jak ja kompozycje z naciskiem na blisko i dalekowschodnie brzmienie, zahaczające o hindi-pop i klimaty rodem z Bollywood, ten będzie usatysfakcjonowany drugim krążkiem. Warto w tym przypadku zwrócić uwagę na dwa pierwsze kawałki – Ping Pong/Give It Up Or Turnit a Loose - które wyjątkowo płynnie przechodzą w siebie(szkoda że reszta kompozycji nie została zmixowane w ten sam sposób), doskonale wprowadzając w atmosferę rozpoczynającej się zabawy. Latynoska witalność pełna humoru miesza się z niepowtarzalnym wokalem Jamesa Browna funkującym jak mało kto.

Tak jak na każdej kompilacji, także na “Pieprz i Wanilia vol. 2” daje się odnaleźć utwory, tak zwane “perełki”, które powalają, wybijając się ponad ustalony poziom. W tym wypadku uznałbym za takowe “Aquarela Do Brasil”, “Eye of the Duck”, “Wake Up In New York”, “Ja Sha Taan”, “Alegria”, “Round About Midnight” i “S'Wonderful”.

“Pieprz i Wanilia Vol.2” oprócz tego, iż jest udaną rodzimą kompilacją, posiada inną istotną zaletę – cenę. W porównaniu do wydawnictw ze stajni Wagram, Pschent, Discograph, które nawet na zachodnie warunki osiągają astronomiczne ceny (około 150-200 zł), koszt 45 zł za składankę Stanisława Trzcińskiego w opakowaniu deluxe, to naprawdę nie tak dużo. Otrzymujemy tę samą jakość, lecz nasz portfel odczuwa zdecydowaną różnicę.

Mikołaj Florczak

http://www.infomusic.pl