Schiller - "Tag Und Nacht"

Styl: Chillout
Rok wydania: 2005
WWW artysty: http://www.schiller-musik.de
Wydawca: Magic Records

Ocena redakcji:

Gdy w 2004 roku ujrzało światło dzienne wydawnictwo “Leben”, w muzyce projektu Schiller można było odczuć wiele zmian oraz chęć podążenia w zdecydowanie spokojniejsze rejony. Decydującą w tym rolę odegrało odejście z grupy Mirko von Schlieffena i przejęcie całego procesu producenckiego przez Christophera von Deylena. Nadal mieliśmy do czynienia ze stylistyką nawiązującą do dokonań Enigmy, Adiemusa, czy też Depp Forest, lecz kompozycje Schillera stały się wyraźnie melancholijne a co za tym idzie bardziej stonowane. Czy owa metamorfoza wyszła całości na dobre? Z pewnością tak, gdyż nie można było odmówić ogromnego uroku takim piosenkom jak “I've Seen It All”, “Smile” oraz “Leben...I Feel You”. Jednak krążek posiadał jeden istotny mankament: ukazywał, iż von Deylen bez współpracy z wokalistami, traci umiejętność wykreowania czegoś co by rzucało na kolana i przykuwało uwagę.

Tak więc, gdy po niecałych dwóch latach, doszła do mnie wiadomość, że trwają prace nad czwartym albumem Schillera, byłem na swój sposób zaskoczony szybkim tempem przygotowania nowego materiału, jak i pełen obaw co do jego poziomu. Wiele czynników wskazywało, iż otrzymamy powtórkę znanej formuły, a także zintensyfikowaną dawkę “taniej” egzotyki nawiązującą do kultury Wschodu.

Czas oczekiwań minął i co trafia do na naszych rąk? Krótko mówiąc: najbardziej zrównoważony i spójny krążek w dyskografii tej chill-outowej formacji, łączący dynamikę z “Weltreise”, jak i popową stylistykę “Leben”. Można się nawet pokusić o stwierdzenie, że producent Schillera osiągnął szczyt swych możliwości, udowadniając, iż każdy kolejny album może być coraz lepszy, nawet przy zastosowaniu podobnych motywów i pomysłów.

Niezwykle rzucającą się w oczy cechą “Tag Und Nacht”, jest wyjątkowo duża lista gości, zaproszonych do tworzenia płyty. Obok artystów znanych z poprzednich wydawnictw, typu Kim Sanders i Mickey Meinert, pojawia się cała rzesza nowych osób, wywodząca się z wyższej półki branży muzycznej. Mam tu na myśli perkusistę Gary'ego Wallisa, współpracującego z Pink Floyd oraz odpowiedzialnego za nadzorowanie aranżacji sekcji rytmicznych w studiu Real World Petera Gabriela. Inną znaną postacią jest legendarny gitarzysta Mike Oldfield, współpracujący wcześniej z Christopherem von Deylenen przy nagrywaniu albumu “Light and Shade” - jego obecność w postaci “łkającej” gitary elektrycznej jest szczególną ciekawostką. Swoistym novum w twórczości Schillera stanowi pojawienie się elementów rapu w wykonaniu Thomasa D, członka formacji Die Fantastichen Vier. Nieprzekonanych pragnę uspokoić, iż efekt jest wyjątkowo udany i zapadający w pamięć. Kolejną pozycją na długiej liście gości jest Moya Brennan, wokalistka irlandzkiej folkowej grupy "Clannad", a w życiu osobistym siostra Enyi. Jednak chyba największą niespodziankę stanowi udział mało znanej Jette von Roth, której głos w trzech kompozycjach, dodaje całości specyficznej niewinności i delikatnego „feelingu” - zwłaszcza w przypadku “Sleeping Storm”, najbardziej przebojowego utworu “Tag und Nacht”.

Osiemnaście ścieżek, obracających się wokół stylistyki określanej mianem global-pop, to zdecydowanie rozwój w dobrą stronę, zwłaszcza, iż Schiller startował od produkcji tanecznych typu “Einsamkeit” czy “Das Glockenspiel”. Wyraźnie słychać ewolucję w kwestii brzmieniowej, programowania linii rytmicznych i kreowaniu melodii o zabarwieniu niemal lirycznym. Pozytywnie odznacza się odchodzenie od sfery czysto syntetycznej, poprzez współpracę z basistą Tissy Thiersem oraz wspomnianym Garym Wallisem, którego bębny podkreślają żywiołowość i werwę poszczególnych kawałków (w “Feurwerk” udanie imitują wybuchy sztucznych ognii). Do pewnego stopnia zaskakuje Mickey Mienert, którego gitara akustyczna w “Sonnengaufgang” przywodzi na myśl Oldfielda z lat 80-tych. Cieszy, iż kompozycje nagrane bez współpracy zaproszonych muzyków nie emanują nudą i aż takim banałem jak w przypadku “Leben”. Powrócono także do miękkich przejść pomiędzy utworami, które stały się bardziej płynne i nie rażą topornością. Dodatkowo zastąpienie w intro Franziski Pigully głosem Jurgena Kluckerta nadało tej relaksującej podróży innego wymiaru.

“Tag Und Nacht” może nie oferuje takich przebojów jak “Dream Of You”, “Ein Schoner Tag”, “Leben...I Feel You”, co dało się zauważyć jego znikomą popularnością w mediach, jednak wartość płyty nie mierzy się ilością potencjalnych hitów. Album pozytywnie zaskakuje, nawet mimo tego, że w dużej części stanowi kontynuację rozwiązań z przeszłości.

Mikołaj Florczak

http://www.infomusic.pl

• play
• pause
• stop
• min volume
• max volume
• previous
• next

Powiązane recenzje: Schiller