Slow Train - "Illegal Cargo"

Styl: Lounge
Rok wydania: 2006
WWW artysty: http://www.slowtrain.co.uk
Wydawca: Murena Records/Magnetic Records

Ocena redakcji:

Głęboki wokal, o zabarwieniu damsko-męskim oraz zmysłowo-organiczne brzmienie sekcji instrumentalnej, to cechy rozpoznawcze duńsko-brytyjskiego duetu Slow Train. Znani z tak ekskluzywnych składanek jak „Sain Germain des pres Cafe” czy też „Hotel Costes”, wykreowali swą własną markę, która prestiżem oraz jakością, nie ustępuje projektom w stylu Miguel Miggs, Varano czy chociażby Dimitri From Paris. Tym co stanowi o sile Slow Train jest umiejętne połączenie elementów nu-jazz, neo soul, R&B, funky z cechami stylistyki pop, nadając tej mieszance taką przebojowość, iż dosłownie ciężko przejść obok ich dokonań obojętnym. Co istotne, nie odbyło się to kosztem jakości oraz ocierania o banał i tandetę. Doskonałym na to przykładem jest właśnie album „Illegal Cargo”.

Ulice spowite światłem neonów, salon wypełniony zapachem perfum, nocny klub z majaczącymi sylwetkami postaci pośród kłębów dymu – takie skojarzenia nasuwają się przy słuchaniu tego debiutanckiego krążka. Wystarczy wyciągnąć się na kanapie i rozmarzyć. Subtelny, a zarazem tajemniczo-seksowny głos Lady Z, podkreślony przez wyraźnie zarysowaną linię rytmiczną, sprawiają, iż podróż tym „powolnym pociągiem” nie należy do nużących. Już wprowadzający do albumu motyw niesamowicie wzmaga napięcie, niczym cykający zegar, odliczając czas do odjazdu. Począwszy od „In the Black Of Night”, „Tell Me Somethin’”, podążając przez „Naturally”, „Inna City Woman”, a na „Trail Of Dawn” skończywszy, towarzyszy nam europejskie brzmienie, pełne szyku i elegancji. Jeśli łatwo dajesz się zauroczyć dokonaniami Stephane Pompougnaca, to tym łatwiej wpadniesz w wir „Illegal Cargo”.

Warta odnotowania jest umiejętność Mortena Varano, głównego maszynisty Slow Train, w rozplanowaniu i aranżacji kompozycji, tak aby pomimo swego stylistycznego podobieństwa nie wywoływały efektu monotonni. Cieszy także, iż jak na tak skromny projekt, pod względem technicznym kawałki trzymają wysoki poziom, nie rażąc amatorszczyzną, a tym bardziej plastikową warstwą dźwiękową.

Krążek „Illegal Cargo” najłatwiej jest mi przyrównać do debiutanckiego wydawnictwa formacji Gabin. Choć pod względem stylistycznym dzieli ich naprawdę wiele, to jednak posiadają jedną cechę wspólną: oba są tak samo przystępne i atrakcyjne, iż można je słuchać na okrągło. Do tej pory każdemu, kto chciał zapoznać się z niezobowiązującym światem muzyki lounge, polecałem materiał dwójki Włochów - od teraz będzie to także Slow Train.

Mikołaj Florczak

http://www.infomusic.pl

• play
• pause
• stop
• min volume
• max volume
• previous
• next

Powiązane recenzje: Slow Train