Various Artists - "The Best Smooth Jazz...Ever! Vol. 3"

Styl: Jazz
Rok wydania: 2006
Wydawca: EMI Music Poland

Ocena redakcji:

To już trzecia płyta z serii The Best Smooth Jazz…Ever. Tak jak dwie pozostałe niesie ze sobą sporą dawkę utworów o charakterze polepszaczy nastroju i rozluźniaczy atmosfery. Jednak tym razem twórcy tej kompilacji nie do końca, zdawałoby się, przemyśleli dobór zawartości tych czterech płyt.

Pierwszą z nich otwiera mało znana kompozycja Nat King Cole’a „LOVE”. Obok „Cheek To Cheek” w wykonaniu Freda Astaire’a oraz „Kiss” Deana Martina i „The Folks Who Live On The Hill” Peggy Lee, reszta utworów tu po prostu nie pasuje. Może powodem tego jest fakt, że pozostali artyści to przeciętni naśladowcy tych najlepszych wykonań.

Druga płyta utrzymana jest w nieco żywszym klimacie, ale nie zaspokoi ona entuzjastów gatunku tytułowego. Nijak do całości ma się utwór „Night Time Is The Right Time” w wykonaniu Tiny Turner, której chrypiący głos nie przypomina aksamitnych brzmień smooth-jazzu. Znów pojawia się wielu wykonawców, którzy nie znani są w kręgach nawet największych koneserów tego przyjemnego gatunku. Poza tym obok Dinah Washington, Judy Garland czy Nat King Cole’a mało kto oddaje na tej płycie charakter brzmienia, które ma poprawiać nastrój bądź stanowić miłe tło do rozmów.

Trzecia płyta wypadła chyba najlepiej. Składa się z pięknych standardów w doborowym wykonaniu. Jednak jak na pozostałych, nie zabrakło jej utworów, które z pewnością nie powinny były się tu znaleźć. „For The Love Of You” młodej wokalistki Joss Stone dalekie jest klimatowi smooth-jazzu. Może to i nastrojowa kompozycja, ale gdy stawia się ją obok jazzowych standardów, w osobie Sarah Vaughan czy Elli Fitzgerald, nie tylko wypada blado, ale można się do wykonawczyni po prostu zrazić.

Ostatnia płyta tej składanki to kompilacja utworów z „różnej bajki”. Obok lubianego przez twórców The Best Smooth Jazz…Ever, Nat King Cole’a pojawia się utwór „Kontrabas” grupy Blue Cafe. Dobór ten z pewnością trafny nie jest, tak samo jak umieszczenie kompozycji „Boy From Ipanema” Peggy Lee obok „Radiowej piosenki o niczym” Kanału Audytywnego.

Oczywiście obok serii utworów, których wykonania pozostawiają wiele do życzenia, kompilacja zawiera kompozycje znane i uwielbiane nie tylko przez fanów smooth- jazzu, ale również bardziej wyrafinowanych znawców samego jazzu. Może następnym razem dobór kompozycji będzie bardziej trafny.

Kamila Czerniawska

http://www.infomusic.pl