Various Artists - "RAM Cafe"

Styl: Lounge
Rok wydania: 2006
WWW artysty: http://www.radioram.pl
Wydawca: Magnetic Records

Ocena redakcji:

Od wielu lat uważam, iż jesień jest jedną z najbardziej romantycznych pór roku. Wszystkie te stroje, które trzeba przywdziać przygotowując się na nadejście zimy, krople deszczu na szybie, kolorowe liście muskane przez wiatr i uczucia niepewności w sercu, powodują we mnie nastrój rozmarzenia. W dni takie jak ten dzisiejszy, nic tak nie poprawia nastroju jak filiżanka aromatycznej kawy, doprawiona kołysząco-kojącymi dźwiękami płynącymi z głośników. Lounge, downtempo, chill out, click - mieszanka takich stylów to jest to, czego potrzeba mi najbardziej. Brzmi snobistycznie i pretensjonalnie? Co z tego!? Składanki na wzór Something For the Weekend, Hotel Costes od lat nie tracą na formie i wciąż urzekają. Do tej uznanej listy, tyle że z polskiego podwórka, bez jakichś wątpliwości mogę teraz dopisać kompilację RAM Cafe.

Już pierwsza pozycja, oferująca liryczną i pełną emocji linię melodyczną, połączoną z trip-hopowym podkładem to prawdziwe trzęsienie ziemi wgniatające w fotel. Belgijska formacja Hooverphonic poprzez umiejętne wykorzystanie motywu przewodniego z kompozycji geniusza muzyki filmowej – Henry’ego Mancini – stworzyła coś co wbija się w pamięć. To dopiero początek przyjemności, a następny ze smakołyków to Helena Noguerra, serwująca swym ciepłym wokalem przytulankę „Morrer Nos Seus Bracos”. Dalej w kolejce mamy „Sweet Love 2K6” z nominowanego do Independent Music Awards albumu „Nowy Plan” polskiego speca od 2Step Matta Kowalsky’ego. Pomimo, że kawałek wprowadza dużo dynamiki, to jednak nie psuje wizerunku płyty. Następnie do głosu dochodzi weteran estrady, Louie Austen, uwodzący atmosferą nocy - „More” jest jednym z ciekawszych ostatnich nagrań Austriaka. Kawałek w intrygujący sposób tworzy wrażenie uczestnictwa w nocnej przejażdżce samochodem przez rozświetlone blaskiem neonów miasto. Ścieżka numer sześć to niepokojące i pełne suspensu „Les Courants D’Air”, ubarwione nerwowym głosem Terry Calliera oraz barwnym elektronicznym tłem. Na krążku znalazło się także miejsce na elementy rodem z Buddha Bar, w postaci Mysterious Traveler, rozgrzewającego swym etnicznym rodowodem. Płytę umiejętnie kończy sentymentalna przeróbka sztandarowej pozycji Franka Sinatry „On a Clear Day” w interpretacji projektu Was A Be oraz kojące nagranie „Nightfly”.

Krążek numer dwa to m.in. udany start z relaksująco-swobodnym brzmieniem Cinque Cento i szwedzkim duetem Koop. W kompozycji promującej ich nowy album, zabierają nas w morską podróż po morzu karaibskim, pełną ducha lat 20 i 30-tych oraz nacechowaną delikatnością emanująca z twórczości Astora Piazzoli. Idąc dalej, napotykamy na włoskich magików z Gabin, czarujących na wskroś soul’owym „It’s Gonna Be”, stanowiącym pewien kontrast dla debiutanckiego albumu. Następny interesujący punkt w harmonogramie, to cosmic funk pod postacią formacji Husky, oferującej kawał pierwszorzędnej i profesjonalnie wyprodukowanej muzyki. Obok Oszibarack, należą do jednych z najbardziej wartych zachodu towarów eksportowych naszej sceny elektronicznej. Po tej dawce wrażen przychodzi czas na kolejną kompozycję wartą grzechu – „People” w wykonaniu Stakka Bo. Ten fenomenalny kawałek nawiązujący do Incognito, Brand New Heavies przepełniony pozytywnymi fluidami, intryguje wpadającymi w ucho rymowankami oraz błogimi chórkami. Warto jeszcze zwrócić uwagę na produkcję Łukasza Lulka, będącą jakby zderzeniem Jamesa Browna z Apollo Four Forty. Na swój sposób eteryczna atmosfera, przemieszana z syntetyczną strukturą nie szokuje, lecz całość wywiera pozytywne wrażenie wraz z upływem czasu. Ostatnie minuty RAM Cafe wypełnia cover kompozycji Radiohead „High and Dry”, zgrabnie podkreślony przez czekoladowo-zmysłowy wokal.

To co przykuwa uwagę w przypadku omawianej kompilacji, to większa spójność gatunkowa kompozycji niż ma to miejsce w przypadku innych znanych i lubianych polskich wydawnictw – Pieprz i Wanilia, Pinacolada. Oczywiście, całość tworzy eklektyczną formę, jednak tracklista i układ utworów jest na tyle przemyślany, iż w jednej chwili nie przenosimy się z future disco do peruwiańskiej dżungli. Pomimo kilku mniejszych wpadek, pozytywnie zaskakuje zgrabne połączenie odmiennych stylistyk w jedną płynną całość, pozbawioną niepotrzebnych przeskoków, a także dłużyzn.


Mediapatroni płyty: COSMOPOLITAN, WPROST, GENTLEMAN, MENSHEALTH, ORSAY, ALMI DECOR, ONET.PL, INFOMUSIC, MERLIN.PL, CGM, 4FUN TV, RADIA: RDC (Radio Dla Ciebie), Radio Merkury Radio Łódź Radio, Gdańsk, Radio Opole, Radio Białystok, Radio Katowice, Radio Koszalin, Radio Ram

Mikołaj Florczak

http://www.infomusic.pl

• play
• pause
• stop
• min volume
• max volume
• previous
• next

Powiązane recenzje: Slow Train

Powiązane recenzje: Hooverphonic

Powiązane recenzje: Matt Kowalsky

Powiązane recenzje: Koop

Powiązane recenzje: Husky

Powiązane recenzje: Novika

Powiązane recenzje: Louie Austen

Powiązane recenzje: Miloopa

Powiązane recenzje: Tape Five

Powiązane recenzje: Gabin

Powiązane recenzje: Radio RAM