|
Obok sygnatury Nuno Bettencourt'a nie sposób przejść obojętnie, gdyż po pierwsze- jest to gitarowa postać niosąca na swoich barkach lwią część niełatwego zadania promocji Washburna na rynku, a po drugie- wystarczy posłuchać Pornograffitti;]
P.S. Po pierwsze wynika z po drugie.
Po rozpadzie Extreme w roku 1996 Nuno wcale nie zapadł w letarg twórczy, wręcz przeciwnie. Nagrał kilka płyt pod różnymi etykietami: Nuno, Mourning Widows, Population 1, czy DramaGods. Uczestniczył także w projekcie Satellite Party, w którym udział wzięły postacie nieco bardziej rozpoznawalne na scenie muzycznej jak Flea i John Frusciante z The Red Hot Chili Peppers, Fergie z The Black Eyed Peas, Peter Hook (New Order/Joy Division). Udało się nawet ściągnąć Jima Morrissona z The Doors, ale nie pytajcie mnie jak. W międzyczasie pojawiło się również współpraca z Robertem Palmerem, Dweezilem Zappą, Janet Jackson, Rihanną oraz kilka koncertów u naszych skośnookich przyjaciół z jedynym niepowtarzalnym Luke'iem. Polecam obadanie tematu na u-tube. Po 12 latach Extremiści zatęsknili za swoim towarzystwem i nagrali w 2008 „Saudades The Rock” a na wiosnę tego roku straszą nas wydaniem pierwszego w swojej historii DVD.
|
drukuj stronę
prześlij znajomemu
reklama
